برای سالمرگ نابغه سینمای فرانسه ، “فرانسوا تروفو”

«فرانسوا تروفو»، کارگردان پرآوازه فرانسوی و یکی از برترین فیلمسازان تاریخ سینمای جهان ۳۰ سال پیش در سن ۵۲ سالگی درگذشت.

هفت گاه

به گزارش سرویس سینمایی هفت گاه به نقل از ایسنا ، «فرانسوا تروفو» متولد شش فوریه ۱۹۳۲، از فیلم‌سازان و نظریه‌پردازان بزرگ سینمای فرانسه بود. وی از پیشگامان «موج نو» در سینمای فرانسه محسوب می‌شد که اولین اثر سینمایی وی با نام «چهارصد ضربه» جزو شاهکارهای سینمای دنیا قرار دارد.

«تروفو» نویسنده فیلم‌نامه تمام فیلم‌هایی بود که خودش کارگردانی کرد و آثار او ترکیبی از کمدی، غم، تردید و عشق بود. یکی از مضامین اصلی فیلم‌های «تروفو» زندگی خودش بود و از این جهت پاره‌ای از آثارش فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای محسوب می‌شوند.

او در سال ۱۹۷۳ برای فیلم «روز برای شب» نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردانی و برنده جایزه بافتا شد، در سال ۱۹۵۹ برای فیلم «چهارصد ضربه» که یکی از سه فیلم اول موج نوی فرانسه است موفق به کسب عنوان بهترین کارگردان جشنواره کن شد و در سال ۱۹۸۱ با فیلم «آخرین مترو» جایزه سزار بهترین فیلم و کارگردانی را دریافت کرد.

فیلم «۴۰۰ ضربه» که از آن به عنوان آغازگر موج نوی سینمای فرانسه یاد می‌شود، روایتگر زندگی پسری در آستانه‌ی بلوغ است که در خانواده و مدرسه و جامعه با فشارهایی خردکننده روبروست. آنتوان دوانل کمبود محبت و عاطفه را با عشقی بیکران به سینما و ادبیات جبران می کند. او با طبعی سالم و روحیه‌ای حساس حاضر نیست به زیر هیچ یوغی برود، در حالیکه محیط از هر وسیله‌ای برای درهم شکستن او استفاده می‌کند

وی پیش از ورود به عرصه فیلمسازی نویسنده و منتقد نشریهٔ معتبر «کایه‌دوسینما» بود و یکی از مشهورترین نوشته‌های او یعنی «سیاست مؤلفان» عملاً به یک مانیفیست برای فیلمسازان موج نو تبدیل شد.

طبق این رساله، باید فیلمسازان مؤلف را از فیلمسازان مقلد جدا کرد و از این جهت تروفو بسیاری از فیلمسازان زمان خودش را مقلد، دنباله‌رو و بسیار محافظه‌کار خواند. سینمای آن‌ها را کهنه و پوسیده خواند و نوید پیدایش یک سینمای نو را داد که در آثار موج نو تبلور یافت. از «تروفو» و «اندرو ساریس» به عنوان پدیدآورندگان نظریهٔ مؤلف یاد می‌کنند.

«تروفو» که در سال ۱۹۸۴ در اوج خلاقیت و در ۵۱ سالگی درگذشت، در طول زندگی ۲۵ فیلم ساخت که بسیاری از آنها از شاهکارهای مسلم سینمای نو به شمار می‌روند: به پیانیست شلیک کنید (۱۹۶۰)، ژول و ژیم (۱۹۶۲)، فارنهایت ۴۵۱ (۱۹۶۶)، عروس سیاهپوش (۱۹۶۷)، کودک وحشی (۱۹۶۹)، شب آمریکایی (۱۹۷۳)، زندگی آدل آش (۱۹۷۵)، اتاق سبز (۱۹۷۸)، آخرین مترو (۱۹۸۰) و زن همسایه (۱۹۸۱) که در همه یلم‌های او مهارت حرفه‌ای، کشش داستانی و پرداخت هنری به طرزی استادانه به هم گره خورده است.

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 2 =