۵ اپیزود بدون آنتراکت

گزارشی از نمایش “آنتراکت بی آنتراکت” – تالار سایه

mohr ekhtesasiهفت گاه

 

نمایش ” آنتراکت بی آنتراکت” به کارگردانی پریسا مقتدی از ۲۷ فروردین ۹۳ در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه رفت .

به گزارش سرویس تئاتر هفت گاه ، پریسا مقتدی کارگردان این نمایش این روزها همزمان با اجرای گروهش خود در تئاتر ” تانگوی تخم مرغ داغ ” کاری از هادی مرزبان نقش آفرینی می کند .

نمایش ” آنتراکت بی آنتراکت ” به نویسندگی ”ژان میشل ریب” در ۵ اپیزود مختلف صفات باطنی انسان و زندگی آن را در موقعیت های مختلف به تصویر می کشد و در هر پرده رازی را فاش می کند ، رازی از زندگی افراد مختلف که گاهی اشاره به مرز بین منطق و احساس دارد و گاهی تنها باید و نبایدهایی را برای مخاطب بازگو می کند که طراحی صحنه و دکور و علی الخصوص موسیقی نمایش به بیان موقعیت برای مخاطب بسیار کمک می کند .

نمایش “آنتراکت بی آنتراکت” به این موضوع اشاره می کند که زندگی بی هیچ آنتراکتی پیش می رود و انسان باید موقعیت هایش را بشناسد تا از پس آن شخصیت خود را درک کند .

سینا رازانی بازیگر جوان تئاتر کشورمان در این نمایش در کنار آشا محرابی درخشید و با تسلطی که داشت توانست به خوبی با بازی بدن از پس نقش هایش در هر ۴ اپیزود از نمایش برآید ، بهترین بازی های این نمایش متعلق به آشا محرابی و سینا رازانی بود، امیر رستمی نیز در این نمایش از فرم همیشگی خود خارج شده بود و توانست در دو اپیزود به خوبی و به دور از هر اغراقی بازی کند و بهرام سروری نژاد بازیگر دیگر این نمایش بود که فقط در یک اپیزود بازی کرد اما بازیش قابل قبول بود و اینها همه نشانۀ کارگردانی خوب و بازی گرفتن به جای پریسا مقتدی از بازیگران است.

در نمایش روز ۲۳ اردیبهشت “آنتراکت بی آنتراکت” امیرحسین رستمی از استاد خود بهرام ابراهیمی برای حضورش تشکر کرد.

از هنرمندانی که این نمایش را در ۲۳ اردیبهشت تماشا کردند می توان به محمدرضا الوند ، بهرام ابراهیمی ، محمد حاتمی ، فریدون محرابی ، فرامرز روشنایی ، مولازاده اشاره کرد .

مطالب مرتبط

۲ دیدگاه‌

  1. reza گفت:

    تقریبا یک هفته پیش آنتراک بی آنتراک رو دیدم. عالی بود هم مضمون، هم کارگردانی هم بازیگرا. آشا محرابی خیلی خوبه.

  2. سامان الیگودرزی گفت:

    مرز بین منطق و احساس؟؟؟ برملا کردن فاش؟؟؟
    ضمن اینکه سینا رازانی در هر ۴ اپیزودی که بازی کرد بی نهایت تکراری بود و اصلا نمی تونست بین نقش ها با هم تفاوت قائل بشه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 3 =